33

Ik weet nog toen alle kinderen de klaslokalen uit renden en zich op het schoolplein verzamelden. We waren net een kudde kleine geiten die staan te trillen omdat ze weten dat er iets vreselijks gaat gebeuren. Dat weet ik nog. Ik herinner me vooral één keer, met name omdat het een mooie avond was en we ’s avonds les hadden. Overdag was het te warm om naar school te gaan. Of het was om een andere reden. Misschien de oorlog. Misschien was het ergens anders. Dat kan ik me niet precies herinneren. Maar ik herinner me dat we daar stonden, toen het overal rood was, echt overal, dat moet de zon zijn geweest, de bergen en de lucht en het zand en de huizen en wijzelf. We waren zelf ook helemaal rood.

Zoiets zul jij je nooit herinneren, want dat komt hier niet voor. Er zijn natuurlijk wel scholen, maar die zijn net een paradijs, zelfs als ze slecht zijn. Wat maakt het uit als je niets leert? Zo zeg je dat toch, wat maakt het uit? Wat betekent het als je iets leert? Wat moet je er later mee? Waar kun je het voor gebruiken? Dat wat je hebt geleerd? Je hoeft niet te antwoorden, want er is geen antwoord. Voor mij is er in elk geval geen antwoord.

Kun je opgeven? Daar gaat het niet om. Dan wordt het te makkelijk. Het gaat om andere dingen. Ik heb geprobeerd erover te praten, over hoe het was en hoe het ging, nee, niet hoe het ging, nog niet, daar kom ik nog op. Maar ik wil niet en dat is niet zo vreemd, toch?

Ik zou nog een keer op dat schoolplein willen staan. Dat rode schoolplein. Is dat te veel gevraagd? Ja, ik weet dat het te veel is, dat het onmogelijk is, maar ik wil er toch over dromen, zoals je droomt wanneer je wakker bent. Ik wil niet wakker zijn. Wakker zijn en voor de rest van je leven in leven zijn, wordt erger dan de dood. Begrijp je dat? Jij kunt jouw leven leiden, maar mijn leven bestaat niet meer. Er is niets meer. Ik kan niet zeggen dat ik wist dat het voorbij was toen ik… toen ik… maar nu weet ik het.

Als ik op de plek was gebleven waar mijn schoolplein lag, was ik nooit mijn leven kwijtgeraakt voordat het voorbij was. Begrijp je? Als de tijd stil was blijven staan, of een aardig iemand de tijd daar had stilgezet, precies op dat moment. Waarom is niet iedereen aardig, kon ik toen denken.

De vreselijke dingen. Je wilt dat ik over de vreselijke dingen ga praten. Is dat zo? Dat heb ik al gedaan! Dat doe ik aldoor al.

Maar als alles te laat is, wordt het makkelijker om over alles te praten. Heb ik ooit gehuild? Ik ga het doen, maar niet aan deze tafel, in deze kamer. Ik vind het goed dat het hier zo donker is. Ik kan je nauwelijks zien en dat is goed.

In zulke kamers waren wij.

Dat duurde niet zo lang.

En toen was het voorbij, en ik kon het niet vergeten en ik was niet alleen. En vervolgens besloten we wat we zouden doen, maar het liep anders, het gaat nooit zoals je besluit.

 

Een Vlucht Vooruit
titlepage.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_0.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_1.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_2.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_3.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_4.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_5.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_6.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_7.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_8.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_9.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_10.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_11.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_12.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_13.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_14.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_15.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_16.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_17.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_18.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_19.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_20.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_21.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_22.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_23.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_24.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_25.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_26.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_27.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_28.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_29.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_30.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_31.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_32.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_33.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_34.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_35.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_36.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_37.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_38.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_39.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_40.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_41.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_42.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_43.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_44.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_45.xhtml
Edwardson-een_vlucht_vooruit_split_46.xhtml