59

Leendert Vosmeer liet door Pom Lai op de Kleine Markt een bami rames op het bureau bezorgen. De portie was groot genoeg; Barend at dus maar met hem mee. Leendert had een kopie van Celina’s kaart aan Toos gemaakt en die aan Barend gegeven. Hij snapte er ook weinig van. “Dat wordt dan je moeder bellen,” grapte Leendert. Tijdens de maaltijd bereidden ze het gesprek met Liebermann voor.

“Het kan zijn dat zijn zus hem intussen heeft gebeld,” opperde Barend. “Dan weet hij al wat er met Celina gebeurd is, zij het niet in detail…”

“Mijn theorie is nog steeds dat hun verkering uit is gegaan en dat Celina naar Nederland is teruggekeerd,” beweerde Leendert. “Die aanname wordt verstoord door maar één ding: die roodbruin gekleurde aarde onder haar schoenen. Dat valt niet te rijmen met reizen per trein of per vliegtuig, dan loop je dat er wel uit. Er is haar op weg naar huis – of toen ze al thuis was in Zeeland – iets overkomen en dan is de kans dat Liebermann ons daar iets over kan vertellen maar klein.”

“Volgens mij zijn er twee dingen die we aan kunnen nemen,” beweerde Barend. “Ik denk dat de rol van die Liebermann veel groter is dan jij denkt. Ik ben me rotgeschrokken van wat de collega’s in Amsterdam beweren. Er is al eerder een schooljuf via een advertentie mee op vakantie gegaan en volledig uitgekleed.”

Zijn mentor schudde van nee. “Het is heel gewoon dat iemand via een advertentie een reisgenoot probeert te vinden. Je zoekt te diep en te ver. De oplossing is meestal heel alledaags. Geloof mij nou maar. Ze hebben mot gekregen en vervolgens heeft Celina haar oude vakantiepatroon opgepakt.”

“Hotels op het platteland, bedoel je?”

“Ja. Maar laten we hem eerst maar eens vragen waar hij precies zit!” mompelde Leendert Vosmeer terwijl hij met een satéstokje tussen zijn tanden wroette. “Ergens in Frankrijk of ergens aan de Oostzee!”

“Prima opening,” beaamde Leendert. “Teken dat even aan. Verder?”

“Het geld dat is opgenomen toen ze al dood moet zijn geweest. Een bedrag van 3500 euro.”

“Teken aan. Verder?”

“De exacte dag waarop ze uit elkaar zijn gegaan.”

“Teken aan.”